برف
از بچگی عاشق برف بودم ، اون زمون ها وقتی برف می آمد ، بلافاصله افرادی با یک پارو رویدوششان در خیابان ها حضور پیدا می کردند و با صدای بلند فریاد می زدند
برف پارو کنی
برف پارو می کنیم !
انگار دیگه آسمان هم مثل این روزها سخاوت خودشو از دست داده !
دلم می خواد برای یک مدتی هم که شده تو یک شهری زندگی کنم که هر روزش برفی باشه
انگار برف در من یک نیرویی را زنده میکنه و اونم امیده !
شوق کودکی را دوباره به من بازمیگردونه
و چشم هایم را که مدتی است عادت کرده فقط نظاره گر سیاهی ها باشه را به یک مهمانی ، اونم باطعم سفیدی و چشم نواری خوبی ها دعوت میکنه