ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

«وقتی خیابان شعر می‌شود: روایت سورئالیستی از شهر و تنهایی»

«شعری سپید با تم سورئالیسم و رمانتیسم که خیابان را به صحنه‌ای شاعرانه و فرمالیستی بدل می‌کند؛ روایتی از شهر، تنهایی و تصویرسازی‌های خیال‌انگیز.»محمدرضا گلی احمدگورابی

«وقتی خیابان شعر می‌شود: روایت سورئالیستی از شهر و تنهایی»محمدرضا گلی احمدگورابی
«وقتی خیابان شعر می‌شود: روایت سورئالیستی از شهر و تنهایی»محمدرضا گلی احمدگورابی

شعر سپید – «وقتی خیابان شعر می‌شود»

خیابان،

با کفش‌های خیسِ باران،

از خوابِ چراغ‌ها برمی‌خیزد.

دست‌هایم را

مثل پرچمِ گمشده‌ای

در بادِ بی‌جهت می‌گیرم،

و هر رهگذر،

حرفی از من می‌دزدد

که هنوز نوشته نشده است.

درختان،

با ریشه‌هایشان در جیب آسفالت،

به سمت آسمانی می‌روند

که از دود ساخته شده.

یک کودک،

با موهایی از بخارِ چای،

بر نیمکت ترک‌خورده می‌نشیند

و به گنجشکی نگاه می‌کند

که از دهان من پرواز کرده است.

من،

در گوشه دنج خیابان،

مثل سکه‌ای قدیمی

که هیچ‌کس خرجش نمی‌کند،

می‌درخشم و فراموش می‌شوم.

۰
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید