غزل «نقش ایام» روایتی شاعرانه از فریب عشق، گذر زمان، و نالههاییست که در دلها ماندهاند. با زبانی کلاسیک و تصاویری پرشور، این شعر مخاطب را به تأملی عمیق در قصههای ناگفتهی ایام دعوت میکند.محمدرضاگلی احمدگورابی

هر که از عشق سخن گفت، فریبش دادند
از ره عشق ربودند و کمینش دادند
قصهای بود که از دفتر ایام گذشت
ما همه غافل و آن قصهنگاران شادند
رنگ و بوی غزل از کوچهی ما دور شده
سایه ها خسته و شب ها همگی در خوابند
نالهی باد به گوش آمد و راز افشا کرد
ساز دل کوک شد و تار به دستم دادند
ما گذشتیم ز این قصه، ولی در ره عشق
ناله افتاده به دل ها و همه فریادند
«تکهمسُرا»
درگذرگاهِ زمان، عشق فریب است و فغان
نقش ایام همین است: غم پنهان به زبان
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.
مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.
نقش ایام | غزلی از فریب عشق تا نالههای پنهان