«غزلی عاشقانه با تصویرسازیهای خیالانگیز از ناقوس دیر، جام بلورپوش، باد صبا و آتش شب. شعری که عشق را در هر نفس، هر نوا، و هر خموشی جاری میسازد. مناسب برای دوستداران شعر کلاسیک، زیباییشناسی ادبی، و فضای رمانتیک در ادبیات فارسی.»محمدرضا گلی احمدگورابی

ناقوس دیر میزند، نام تو را به گوش من
می به سلام تو زند، جامِ بلورپوش من
آتش شب به یاد تو، بر دل من فروغ شد
هر شب و صبح میدمد، عشق تو در خموش من
باد صبا ز کوی تو، بوی بهار میدهد
گل شکفد ز خندهٔ، آن لب نوشنوش من
چشم خمار تو مرا مست ز خویش می کند
عشق چو آتش اوفتد بر دل و جان و هوش من
ای گل نازنین من، هر نفسی ترانه شد
می رسد هر زمان نوا از دلِ بیخروش من"