ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

«پرنده در قفس آینه»

این شعر سپید درباره «میل دیگری»، مفاهیمی چون غیاب، هویت، و جست‌وجوی بی‌پایان انسان را در زبانی نو و تصویری رادیکال بازآفرینی می‌کند. ترکیب زبان کهن و نگاه مدرن در این شعر مشهود است . محمدرضا گلی احمد گورابی

«میل به آنچه: شعر سپید درباره میل دیگری و هویت انسان.محمدرضا گلی احمدگورابی
«میل به آنچه: شعر سپید درباره میل دیگری و هویت انسان.محمدرضا گلی احمدگورابی

«پرنده در قفس آینه»

من

در دهان دیگری

آغاز می‌شوم

نه در تن خویش.

واژه‌ها،

نه از من،

که از خاکستر تو

برمی‌خیزند؛

بوی دودشان

در ریه‌هایم

می‌ماند،

مثل زمستانی

که از گلو

پایین

می‌ریزد.

صدایم

لیوانی‌ست

ترک‌خورده

نه آب را

نگه می‌دارد،

نه سکوت را.

میل من،

نه به داشتن،

که به ردّی‌ست

بر بخار آینه؛

پیش از لمس،

ناپدید

می‌شود.

من،

پرنده‌ای‌هستم

در قفس آینه

با بال‌هایی

از نور شکسته؛

هر ضربه،

زمان را

خرد می‌کند

و بر کف

شیشه‌ایِ جهان

می‌ریزد.

از کوچه،

بوی نان تازه

می‌آید؛

و ناگهان

تمام فلسفه

در گرسنگی

ساده‌ی تن

فرو

می‌ریزد.

شعر،

نه پاسخ،

که زخم پرسش است؛

حفره‌ای

میان من و تو

که در آن

معنا

می‌میرد

و از استخوان سکوت

باز

زاده

می‌شود.

نامم را

می‌گویم

نام،

چون پرنده‌ای

زخمی

از دهانم

می‌افتد

و بر کف آینه

جا

می‌ماند.

و در پایان،

تنها

تصویری

می‌ماند:

پرنده‌ای

که در قفس آینه

پرواز می‌کند،

در حالی‌که

بیرون،

باران

بر شیشه

می‌کوبد؛

و هیچ‌کس

نمی‌داند

این صدا

از سقف است

یا

از آسمان.

۳
۱
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید