«شعری نو و عاشقانه با زبانی فلسفی؛ از شکاف بودن و نابودی تا حضور وفادار عشق. این غزل مدرن با تصاویری از آینه، پرسش و ردپا، مخاطب را به دنیای شعر معاصر فارسی میبرد. مناسب برای دوستداران شعر عاشقانه، فلسفی و اجتماعی.»محمدرضا گلی احمدگورابی

نه خواب مانده، نه بیداریام به جا مانده
فقط حضور تو در قالب وفا مانده
جهان شکسته و من در شکاف بودنها
میان بودن و نابودیم رها مانده
تو را نگفتم و گفتم، به شکل پرسشها
که پاسخ از دل آیینهها جدا مانده
دلم به سمت تو می آید، اما چه آهسته
درون لحظهی بیچشم، رد پا مانده
اگرچه هیچ کسی در من ایستاده نبود
برای ماندن تو اینجا رها مانده