غزل گفتگوهای بی حنجره ،غزلی فلسفی وعاشقانه برای دوستداران شعر وادب فارسی،محمدرضا گلی احمدگورابی

گفتمش از من نمانده جز نگاهی نیمهجان
گفت در آیینه پیدا نیست جز تصویر مان
گفتمش دل بیتو حتی از تپش افتاده است»
گفت این زخمی که جا ماندهست، سهم هر زبان»
گفتمش چیزی نپرس از حال شبهای دلم
گفت در شبگردیات پیدا شده شاید نشان
گفتمش این بغض، این خاموشیِ خالی چرا؟
گفت تا فریاد نپیچد، عشق میماند نهان»
گفتمش راهی به پایانم نشان ده، خستهام
گفت هر پایان اگر دل داشته ، آنجا بمان