«غزلی عاشقانه و عارفانه درباره وصال و فنای عاشق در معشوق؛ شعری سرشار از تصویرهای ناب از باغ جان، آینهی هستی و دریای بیکران عشق که به رهایی و جاودانگی میانجامد.» محمدرضا گلی احمدگورابی

در وصالت باغ جان شد غرق عطر بیکران
چون بهاری ناگهان آمد ز صحرای نهان
پردهها از پیش چشمم چون نسیم آرام رفت
آفتابی شد پدید از پشت ابری جاودان
در نگاهت آشکار آیینهی هستی تمام
ذرهای بودم که گم شد در دل دریای جان
وصل تو یعنی رهایی از غم دوری و وهم
یعنی آغوشی که میپیچد به پهنای جهان
گرچه از شوق وصالت، من رها گشتم ز جان
این فنالله در حق بوده اما بی زمان
تکهمسُرا:
در دل شب، نغمههایم پر شد از شوق وصال
چون سحر خندید بر جانم زِ خورشیدت کمال
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی. مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.
#محمد_رضا_گلی_احمد_گورابی