غزل نجوای بی صدا،غزلی عاشقانه و احساسی برای دوستداران شعر و ادبیات فارسی ،محمدرضاگلی احمد گورابی

در دلِ شب، بیصدا با یار نجوا میکنم
رازهایی را که پنهان مانده افشا میکنم
پشت لبخندم تویی پنهان شده بیهیچ رنگ
هرچه را از چشمهایم دور شد، وا میکنم
سایهام با من نمیسازد، شبی از من گریخت
در مسیرِ عاشقی، با یار، سودا میکنم
هرچه بودم، دور شد از من، شبیه خواب سرد
با خیال روزهای رفته، دعوا میکنم
در تلاطمهای دل، آرامشی پیدا شده
با سکوت عاشقی، شب را تماشا میکنم
عشق را در قاب لوح تو نوشتم بارها
آشنایی های خود را نیزمعنا میکنم