غزل نامه گمشده،غزلی عاشقانه و احساسی برای دوستداران شعر و ادبیات فارسی ،محمدرضا گلی احمدگورابی

میروم با باد، شاید نامهای پیدا کنم
بر غباری از جنون، فرهاد را رسوا کنم
میپرم بیبال، بیپایان، به دردی بیقرار
شاید از خاکی که هستم، آتشی برپا کنم
باد میخواند: «کجایی ای خیال دوردست؟»
من که خاموشم، چگونه عشق را معنا کنم؟
شاخهای گفتا که بادی می برد برگ مرا
گفتمش من عاشقم در گوش دل نجواکنم
رفتم و پژواکم افتاد از دل آیینهها
باشد از این دردها من کوه را صحراکنم