غزلی زیبا از لحظه لحظه ها ی ناب بودن،دشت های گرم موطن،خنده خورشید وآغوش گرم مادر،محمدرضا گلی احمدگورابی

باران رسید زان سوی مهتاب روشنم
گلها شکفته در دشت های گرم موطنم
خورشید خنده می کند از پشت ابر خیس
شب را ربود از آن لحظهی ناب بودنم
آمد نسیم و نشان داده در دلم
لاله شکفته از آغوش گرم موطنم
دریا ندا زد از موج بی امان عشق
کان کوه سخت غزل خوان جاودان منم
پیمانهها به دست تو و از باده ها سخن
ای عشق سبز، ببخشای بر آتش تنم
این شور بیقرار و سرود صدای من
با من بیا بیا که بی تو نواهای بی منم