«غزلی فلسفی و عاشقانه با تصاویر خیالانگیز از مهتاب، تنهایی، اندوه و وصال؛ شعری که از دامن اندیشه تا خلوت بیمرز عشق، فروریزش احساس را در زبان شاعرانه به تصویر میکشد.»محمدرضا گلی احمدگورابی

از دامن اندیشه، مهتاب فرو میریخت
برپردهی خاموشی، آواز نکو میریخت
هر لحظه دلآواره، در کوی خریداران
چون رود پرآشوبی، از صخره فرو میریخت
در بستر تنهایی، آغوش غمی بیدار
از سینهی بیپایان، اندوه سویی میریخت
چشمم به ره دوری، در حیرت جانفرسا
چون قطرهی بارانی، بر خاک فرو میریخت
در خلوت بیمرزت، تصویر تو جان میزد
از آینهی آبی هم، در جام وصبوح میریخت
تکهمسُرا:
از دامن اندیشه ی مهتاب فرو ریخت
در جام دلم ، گوهر نایاب فرو ریخت
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی. مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.