«غزلی عاشقانه و عارفانه درباره رهایی از غم و تنهایی در پرتو عشق؛ شعری سرشار از تصویرهای شاعرانه از مهتاب، راز، لبخند و آیینهی خورشید که جان را به پرواز و وصال میرساند.»

با تو شبهایم پر از مهتاب و عطر راز شد
هر غم دیرینه در آغوش تو، پرواز شد
چون نسیمی بر دل خسته وزیدی ناگهان
باغ خشکیده به یک لبخند تو، شیراز شد
هر چه میجستم در این دنیا، درون چشم توست
چشم تو آیینهی خورشید و هم اعجاز شد
من اسیر دوری و تنهایی و وهمی سترگ
با تو اما هر نفس، آغاز یک آواز شد
گرچه دنیا پرده افکنده به روی عاشقان
عشق تو در روح و جان، پایان یک آغاز شد
تکهمسُرا
با تو هر شب آسمانم غرق نور و نغمه شد
بیتو اما جان من در سایهها بیقصه شد
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی. مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.
#محمد_رضا_گلی_احمد_گورابی