غزل راز لیلی غزلی عاشقانه و زمزمه ای از رازهای مکتوم برای دوستداران شعر ،غزل وادبیات فارسی ،محمدرضا گلی احمدگورابی

هرکجا زمزمه های شر و شور است مرو
یا که جز عاشق دلخسته صبور است مرو
هرکه در کوی حقیقت سخنی می گوید،
نفسش خامش وبی نفخه صور است مرو
عاشقی آیینه ی راز نهانی است به دل
تا ندانی به یقین جفت تو جور است مرو
عقل حیران شد و از دست دلی آواره
تا ندانی که فلان عاشق وکور است مرو
هرکسی قصه ی لیلی به زبان آورده
تا ندانی که سلیمان پی مور است مرو
شمع می سوخت و پروانه سبکبال نبود
تا نبینی که به بزمش غم سور است مرو
خنده ی لیلی اگر برلب گل ها بنشست
تاکه دیدی به یقین کبروغرور است مرو
عاشق آن است که با آتش دل زنده شود
تامسجل نشود دل همه نور است مرو
راز لیلی به دل عاشق صادق پیداست
تا ندانی که کسی بر که طور است مرو
هر که درکوی حقیقت صنمی می جوید
گر که نزدیک نشد یا ره دور است مرو