غزلی عاشقانه و پرتصویر از دلدادگی و رنج فراق، با لحنی کلاسیک و موسیقی درونی لطیف؛ شعری که از لحظهٔ دیدار تا آتشکدهٔ دل، روایتگر شور و نور عشق است. مناسب برای علاقهمندان به شعر فارسی، ادبیات عاشقانه و تحلیلهای فلسفی در شعر.محمدرضا گلی احمدگورابی

چشم در چشم تو افتاد دلم، شور گرفت
لحظهای دیدن تو، عمر مرا نور گرفت
باد پیچید به گیسوی تو، آوازش را
موجی از نغمه و نازت، سمن و سور گرفت
دل بریدی و نپرسیدی از این سینهٔ تنگ
که چه آتشکده ای در دل رنجور گرفت
ماه از چهرهٔ شب رفت، تو بودی باقی
این غزل با نفس نام تو، منشور گرفت
ای که آن سایهٔ لبخند تو بر بخت خزان
هر که دل داد به عشقت، غم رنجور گرفت
تکهمسُرا
در نسیمِ گذر از کوچهٔ چشمانِ تو شب
دلِ من، بیخبر از عقل، به شیدا گروید
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی. مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.