شعری عاشقانه دربارهٔ ماندن، وفاداری و شوق سرودن دوباره برای معشوق؛ دعوتی لطیف به عشق و همراهی.محمدرضا گلی احمدگورابی

بمان، تا با تو از نو عاشقانه شعر بنویسم
برای عشق، بیترس از زمانه شعر بنویسم
بمان، تا در هوایت تازه تر گردد بهار من
ز شوق دیدنت، از هر کرانه شعر بنویسم
بمان، تا در سکوتت نبض آوازم به گوش آید
از آن آرامش پنهان، دوباره شعر بنویسم
بمان، تا خندهات در باغ جانم گل بیفشاند
از آن لبخند زیبا جاودانه شعر بنویسم
بمان از واژه ی آخر که نام توست دریابم
روا باشد که با شور شبانه شعر بنویسم
بمان، تا دست تو گرمای دست خستهام باشد
ز پیوند من و تو عاشقانه شعر بنویسم
بمان، تا چشم تو آیینهٔ فردای من باشد
ز فردا ، در میان آشیانه شعر بنویسم
بمان، تا عشق را از قید عادتها رها سازم
ز شور زندگی جانا کمی هم بی بهانه شعر بنویسم
بمان، تا در کنار تو جهان زیباترین باشد
ز زیبایی آتش با زبانه شعر بنویسم
بمان، تا واژهها در خلوت چشمت نفس گیرند
ز عطر خندهات همچون ترانه شعر بنویسم