ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

غزل«راهی که باد می‌رود»؛ شعر فلسفی درباره رفتن، عشق و آرامش هستی

شعر «راهی که باد می‌رود» با زبانی لطیف و استعاری، تصویری از رفتن بی‌ادعا، عشق بی‌پایان و آرامش در دل هستی را ترسیم می‌کند. قاصدک، نسیم و خواب زمین نمادهایی از سفر درونی و فلسفی انسان‌اند.محمدرضا گلی احمدگورابی

غزل«راهی که باد می‌رود»؛ شعر فلسفی درباره رفتن، عشق و آرامش هستی . محمدرضا گلی احمدگورابی
غزل«راهی که باد می‌رود»؛ شعر فلسفی درباره رفتن، عشق و آرامش هستی . محمدرضا گلی احمدگورابی

از دل خاکستر خاموش، آهی می‌رود

قاصدک در باد، بی‌پروا، به راهی می‌رود

نه امیدی بسته بر برگشت خود، نه ادعا

دل به مهری بسته و با هر نگاهی می‌رود

زخم می‌بیند، نمی‌گوید، ولی لب بسته نیست

چون نسیمی ساده از دیروز گاهی می‌رود

هر که پرسید از کجایی؟ گفت: از خواب زمین

هر که پرسید از کجا؟ گفتم به راهی می‌رود

زندگی یعنی همین رفتن، همین آرام دور

هر که عاشق شد، به خود با غمگساری می‌رود

تک همسرا:

در دل شب، بی‌صدا، رؤیای ماهی می‌رود

با دلِ تنها، به سوی بی‌پناهی می‌رود

۱
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید