ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

غزل«آوازِ بی‌پایانِ شب»

«شعر باران بی‌پایان» اثری است عاشقانه و فلسفی با تصویرسازی‌های عمیق از شب، اندوه، عشق پنهان و زمزمه‌های خاموش. این قطعه با زبان نمادین و موسیقی درونی، تجربه‌ای شاعرانه از تنهایی و بیداری را به تصویر می‌کشد. مناسب برای علاقه‌مندان به شعر سپید، شعر نو و ادبیات معناگرا.محمدرضا گلی احمدگورابی

غزل«آوازِ بی‌پایانِ شب»محمدرضا گلی احمدگورابی
غزل«آوازِ بی‌پایانِ شب»محمدرضا گلی احمدگورابی

آن بغض شب خاموش، از دیده روان افتاد

هر لحظه صدایت هم، در سایه نهان افتاد

خورشید نظر دارد، بر ساحل بی‌پایان

چون موج پریشان شد، در باده فغان افتاد

در خلوت شب گم شد، آن زمزمه‌ی بی‌تاب

چون سایه به شب پیچید، از عشق نشان افتاد

هر چشم معما شد، در سوزش بیداری

چون زخمه‌ی اندوهی، بر نغمه‌ی جان افتاد

دل در تب اندیشه، چون شمع شبان سوزد

در خلوت بی‌پایان، آواز زمان افتاد

از پنجره‌ی خاموش، مهتاب گذر می‌کرد

بر سایه‌ی اندوهت، رنگین گمان افتاد

تک‌همسُرا

در سایه‌ی شب، عشق، چون نغمه‌ی پنهان شد

بر زخمه‌ی اندوهم، دل بی‌خبر از جان شد

تعریف«تک‌همسُرا»

یک قطعه‌ ی کوتاه، مستقل، اما هم‌نوا با یک شعر یا اثر اصلی. مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جمله‌ی شاعرانه که با شعر اصلی هم‌حس است، ولی خودش هم می‌تواند به‌تنهایی بدرخشد.

شبشعر سپیدشعر نو
۳
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید