«شعر عاشقانه و غزل معاصر با مطلع خواب زلفت در شب تاریک، جانم را گرفت سرشار از تصاویر شاعرانه، استعارههای عاشقانه و مضامین جاودانهی عشق، ایمان و شیدایی است. در این متن میتوانید تجربهای ناب از شعر فارسی و زیباییهای تغزل را بخوانید.»محمدرضا گلی احمدگورابی

خواب زلفت در شب تاریک، جانم را گرفت
چشم مستت شعله زد هم دین و ایمانم گرفت
ماه پنهان شد ز شرم خندهی شیرین تو
نور مه در چهره ی مهتاب تابانم گرفت
باد میرقصید با عطرِ نفسهای خوشت
باغ روشن ازحضورت آتشی جانم گرفت
من به نامت هر نفس، چون رود جاری میشوم
دست تو در دستِ من هم مهر و آبانم گرفت
چشم تو دریای بیپایان، مرا در خود کشید
موجهایش هر نفس، در سینه طوفانم گرفت
باغ بی تو هست ویران و پر از پژمردگی
شاخه خندان از نگاهت دست و دامانم گرفت
هر نفس با روی تو، خورشید در جان می دمد
آسمان از شوق تو، در رزم میدانم گرفت
باد شب از عطر موهایت هراسان می شود
هر ستاره با فروغت عهد و پیمانم گرفت
خندهات چون صبح روشن، پردهی شب را درید
روح من در پرتو آن آب و هم نانم گرفت
ای حضور بیکرانه در سکوت خستهام
با تو بودن در دل من، گوی چوگانم گرفت