«تحلیل و معرفی شعر سپید محمدرضا گلی احمد گورابی؛ شاعر معاصر ایران با رویکرد نوگرایانه، تلفیق طبیعت شمال ایران با اندیشههای فلسفی و اجتماعی. مقایسه با نیما، شاملو، فروغ و سهراب.»محمدرضا گلی احمدگورابی

صدای تو
در باد میپیچد،
نه چون پژواک،
که چون رودی که از دل کوه
راهی به دریا میجوید.
پنجرهای گشودهام
به سمت شالیزار،
باران بر برگها مینشیند
و هر قطره،
نامی تازه بر زبان میآورد.
تو میآیی،
نه در هیاهوی قدمها،
که در سکوتی روشن،
همچون چراغی
که راه را به خانهی جمعی نشان میدهد.
درختان،
ستونهای حافظهاند،
و پرندگان،
پیامآوران حقیقت.
صدای تو در باد،
نه تنها مرا،
که همهی ما را
به یاد میآورد:
کرامت انسان،
سرمایهای است
که هرگز تمام نمیشود.