شعری سپید موجحسی دربارهی چهرههایی که هر روز برای نقشهای اجتماعی ساخته میشوند؛ نقدی بر خودِ نمایشی محمدرضا گلی احمدگورابی
هر صبح
چهرهای تازه
بر صورتم مینشست
آینه
نقابها را
تشویق میکرد
و مردم
با آنها
دست میدادند
من
در پشت نقاب
خاموش بودم