شعری موجحسی دربارهی هویت سیال و خودی که هرگز کامل نمیشود. محمدرضا گلی احمدگورابی
من
هر روز
کمی تغییر میکردم
آینه
جا میماند
و خاطره
با نسخهی قبلی
حرف میزد
هویت
ناتمام
ماند