شعری موجحسی که تنهایی و فراموشی سالمندان را با تصاویری چندحسی و استعاری روایت میکند.محمدرضا گلی احمدگورابی

عکسهای قدیمی
روی دیوار
به او نگاه میکردند
هیچکس
کلید خانه را
به یاد نداشت
و ساعت
با عقربههای خسته
در خواب مانده بود
پنجره
به سمت کوچهای
بیصدا باز ماند