«شعر سپید «دیوار تنهایی؛ جایی که پرندهها سکوت را میشکنند» تصویری چندلایه از تنهایی، انتظار و آزمون پیوند انسانی را ترسیم میکند. این شعر با زبان نو، نمادپردازی تازه و ساختار شکسته، تجربهای شاعرانه و احساسی را به مخاطب هدیه میدهد.از محمدرضاگلی احمدگورابی

گاهی
به دور خود
دیوار میکشم
از آجرهایی که هر کدام
یک خاطرهی نیمهجاناند.
روی دیوار
پرندهای نقاشی میکنم
که بالهایش
به سمت بیرون باز است
اما سایهاش
به درون میافتد.
رهگذری میآید
با چشمانی که بوی باران میدهند
و با دستهایش
نه دیوار را
که سکوت مرا
فرو میریزد.
«تکهمسُرا» :
«دیوار را نریختم،فقط پنجرهای در سکوتت باز کردم.»
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.
مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.