ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

شعر سپید «دیوار تنهایی؛ جایی که پرنده‌ها سکوت را می‌شکنند»

«شعر سپید «دیوار تنهایی؛ جایی که پرنده‌ها سکوت را می‌شکنند» تصویری چندلایه از تنهایی، انتظار و آزمون پیوند انسانی را ترسیم می‌کند. این شعر با زبان نو، نمادپردازی تازه و ساختار شکسته، تجربه‌ای شاعرانه و احساسی را به مخاطب هدیه می‌دهد.از محمدرضاگلی احمدگورابی

شعر سپید «دیوار تنهایی؛ جایی که پرنده‌ها سکوت را می‌شکنند» محمدرضا گلی احمدگورابی
شعر سپید «دیوار تنهایی؛ جایی که پرنده‌ها سکوت را می‌شکنند» محمدرضا گلی احمدگورابی

گاهی

به دور خود

دیوار می‌کشم

از آجرهایی که هر کدام

یک خاطره‌ی نیمه‌جان‌اند.

روی دیوار

پرنده‌ای نقاشی می‌کنم

که بال‌هایش

به سمت بیرون باز است

اما سایه‌اش

به درون می‌افتد.

رهگذری می‌آید

با چشمانی که بوی باران می‌دهند

و با دست‌هایش

نه دیوار را

که سکوت مرا

فرو می‌ریزد.

«تک‌همسُرا» :

«دیوار را نریختم،فقط پنجره‌ای در سکوتت باز کردم.»

تعریف«تک‌همسُرا»

یک قطعه‌ ی کوتاه، مستقل، اما هم‌نوا با یک شعر یا اثر اصلی.

مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جمله‌ی شاعرانه که با شعر اصلی هم‌حس است، ولی خودش هم می‌تواند به‌تنهایی بدرخشد.

۶
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید