ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

شعر سپید ،«در دهان جهان، سکوت می‌جوشد»

شعر سپید «در دهان جهان، سکوت می‌جوشد» ، سکوت را زبان عمیق فهم معرفی می‌کند. محمدرضا گلی احمدگورابی

شعر سپید ،«در دهان جهان، سکوت می‌جوشد»،محمدرضاگلی احمدگورابی
شعر سپید ،«در دهان جهان، سکوت می‌جوشد»،محمدرضاگلی احمدگورابی

در دهان جهان،

سکوت می‌جوشد،

نه از ترس،

بلکه از فهمی که واژه‌ها را

بی‌پناه می‌بیند.

در امتداد شب،

صدای نیامده

از گلوی درختان بالا می‌رود،

و برگ‌ها،

با زبان بی‌زبانشان

به مرگِ معنا اشاره می‌کنند.

من،

در ایستگاه بی‌نامی

با چمدانی پر از سوال

و بلیطی که مقصدش

فهمِ بی‌صداست،

منتظر قطاری‌ام

که هرگز نمی‌رسد.

سکوت،

نه خلأ،

که انباشتِ معناست

در غیابِ تفسیر.

و تو،

که با چشم‌هایت

حرف می‌زنی،

در من

زبانِ تازه‌ای می‌کاری

که واژه ندارد

اما جهان را می‌فهمد.

«تک‌همسُرا»:

سکوت،

تنها واژه‌ای‌ست که جهان را بی‌فریاد می‌فهمد

تعریف«تک‌همسُرا»:

یک قطعه‌ ی کوتاه، مستقل، اما هم‌نوا با یک شعر یا اثر اصلی.

مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جمله‌ی شاعرانه که با شعر اصلی هم‌حس است، ولی خودش هم می‌تواند به‌تنهایی بدرخشد.

۴
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید