شعری موجحسی بلند که عشق را در آغوش باران با تصاویری چندحسی و لایههای استعاری روایت میکند.محمدرضاگلی احمدگورابی

باران
از شانههایت
به دستانم سرازیر شد
و خیابان
بوی تو را
در سنگفرشها پنهان کرد
چشمهایت
مثل دو فانوس دریایی
راه مرا
در مه پیدا کردند
و لبخندت
قطرهقطره
در صورتم حل شد
ابرها
دست کشیدند
و من
با بوی تو
به خانه برگشتم