شعر سپید درباره میلاد پیامبر مهربانی؛تجربهای از تولد نور در تاریکی معنا.

در شب بیپایان معنا
نوری از استخوان رؤیا برخاست
و نام مهربانی را بیصدا زمزمه کرد
در آیینهی شکستهی تاریخ
کودکی با چشمهای بیمرز
از گلوی ستارگان، آواز بیدلیل را نوشید
پیامبری با ردای بی زمان و...
در کوچههای بیخواب انسان
دستهایش را به سمت
زخمهای بیصدا دراز کرد
و جهان،
در لحظهای که هیچکس نبود
به یاد آورد که عشق،
نه در کلمات،
که در سکوت لمس بیقضاوت میروید
و تولد،
نه آغاز زمان،
که پایانِ فراموشیست
«تکهمسُرا»
در شبِ بینام، نوری از مهربانی زاده شد
و جهان، بیآنکه بداند، دوباره آغاز ش
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.
مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.
):