شعری سپید موجحسی دربارهی خاموشی وجدان اجتماعی؛ نمادی از بیتفاوتی محمدرضا گلی احمدگورابی
شهر
چراغهایش را
خاموش کرده بود
مردم
در تاریکی
راه میرفتند
و دیوارها
چشم نداشتند
وجدان
خواب بود