شعری موجحسی که پل شکسته را به نمادی از گسست میان نسلها و ایدهها تبدیل میکند.
پل
در میانهی رود
شکسته بود
دو سوی شهر
با نگاه
به هم میرسیدند
اما قدمی
برداشته نمیشد
آب
راه خودش را میرفت