شعری موجحسی بلند که مه صبحگاهی را با تصاویری چندحسی و لایههای استعاری روایت میکند.محمدرضا گلی احمدگورابی

مه
از لابهلای شاخهها
به زمین سر خورد
و پرندهها
آوازشان را
در برگها پنهان کردند
نور
مثل تیغهای نرم
در میان درختان
راه باز کرد
و بوی خاک
به سمت آسمان رفت
جنگل
چشمهایش را
به آرامی گشود
`