شعر سپید «مرزهای ناپیدا؛ سفر در آینهی نامتناهی» در فرم فراپدیدارگرایی بیکران، روایت جستجوی معنا در جهانی بیمرز و بیانتهاست. اثری با تحلیلهای اجتماعی، فلسفی و اگزیستانسیالیستی. محمدرضا گلی احمد گورابی

هیچ خطی در افق نیست،
فقط تلاقیِ بیپایانِ آسمان و زمین،
که نمیدانی
کدام آغاز
و کدام پایان است.
قدمهایمان،
بر خاکی بینام،
و نگاههایمان،
کشتیهایی در دریای بینقشه.
چشمانمان،
در جستجوی چیزی
که هرگز دیده نمیشود،
اما همیشه حضور دارد.
مرزها،
واژههایی در ذهن،
و هیچ نقشهای
آنها را بر دیوار زمان
نمیکشد.
در این بیکرانگی،
هر نقطه،
آغازی
و هر پایان،
پلی به سوی ناشناخته.
ما،
مسافران جهانهایی
که هنوز خلق نشدهاند،
و خطوط میان ما،
تنها افسانههایی
از گذشتهای فراموششده اند.
«تکهمسُرا»
مرزها،
تنها سایههاییاند بر دیوار ذهن، نه بر افق جهان.
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد