شعر سپید «قصههای باد؛ روایت بیمرز جهان» در فرم فراپدیدارگرایی بیکران، بازتابی از سفر بیپایان باد و روایتهای نادیدهی اوست.محمدرضاگلی احمدگورابی

باد، گویندهی قصهها
که در هیچ کتابی نیامده.
سرود کوهها،
زمزمهی دریاها.
هر وزش، نغمهای
برگها را میرقصاند.
شاخهها، سازهایی
در سکوت مینوازند.
باد، مسافر بیقرار،
مرز نمیشناسد.
از سرزمینهای دور میآید،
داستانها را در گوش زمین
نجوا میکند.
ما، شنوندگان خاموش،
با هر نسیم
تکهای از جهان میشنویم،
تکهای از خود را مییابیم.
«تکهمسُرا»
باد،
کتابیست بیصفحه، پر از روایتهای نادیده.
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد