شعر سپید «طلسم خاک؛ حافظهی بیپایان زمین» در فرم فراپدیدارگرایی بیکران، بازتابی از پیوند انسان و خاک، حافظهی تاریخ و جستجوی بیپایان حیات است.محمدرضا گلی احمدگورابی

زمین،
رازها را در دل نهان کرده.
هر دانه،
سرآغازیست،
تاریخی دوباره.
خاک، حافظ سرگذشتها.
زمزمهی باران،
سکوتی سرشار از فریاد.
ریشهها میخزند،
جستجوی بیوقفهی نور.
شاخهها، دستانی گشوده به آسمان.
ما،
فرزندان خاک.
گامها،
پیوند گذشته و آینده.
هر ردپا،
نشانهی راه پیموده،
راهی هنوز ناشناخته.
«تکهمسُرا»
خاک،
کتابیست که هر دانه، فصلی تازه مینویسد.
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد