ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

شعر سپیدسکوت خیس

شعر سپیدسکوت خیس،محمدرضا گلی احمدگورابی
شعر سپیدسکوت خیس،محمدرضا گلی احمدگورابی

سکوت خیس

در رشت

باران

روی سنگ‌های باغ محتشم می‌نشیند

نه برای خیس کردن سنگ

برای بیدار کردن چیزی

که سنگ

سال‌هاست

فراموش کرده

توسکا

یک برگ کم می‌کند

و درخت

چیزی نمی‌گوید

من کنارش می‌ایستم

نه برای فهمیدن جهان

جهان

سال‌هاست

در من

اتفاق نمی‌افتد

پس

گوش می‌دهم

به ریشه،

به باران،

به فاصله‌ای

که میان من و جهان

آرام‌آرام

خیس می‌شود

کلاه‌فرنگی

چای

بخار

و دستی

که دور فنجان

آرام گرفته

انگار زمان

برای چند لحظه

از رفتن

خجالت کشیده باشد

مه

از سمت کوه می‌آید

کوه

اول

از پنجره محو می‌شود،

بعد

از چشم

و رشت

ناگهان

فقط یک شهر نیست

سکوتی‌ست خیس

که میان ما می‌گذرد

و ردّ هیچ‌کس

روی آن نمی‌ماند

زمستان

پشت پنجره ایستاده

و هنوز

مرا

نمی‌شناسد

زندگی؟

کاسه‌ای ترک‌خورده

در کف دست

اندکی گرما

و آبی

که آرام‌آرام

راه خودش را

از شکاف‌ها پیدا می‌کند

باران می‌ایستد

یک برگ دیگر

از توسکا جدا می‌شود

من می‌مانم

و صدای افتادن چیزی

که دیده نمی‌شود

چیزی

که دیگر

نیست

۲۱شهریور۱۴۰۵

پس از باران سیل آسای رشت

۰
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید