شعر سپید موجحسی با سه موج کوتاه و ضربهی فلسفی در پایان؛ روایتی سوررئال و اگزیستانسیالیستی از ماهیت زمان بهعنوان تردیدی بیپایان.محمدرضا گلی احمدگورابی

ساعت، روی میز افتاده بود
و عقربهها
مثل دو غریبه، به هم نگاه میکردند
پنجره باز بود
اما باد
فقط پرده را کمی جابهجا میکرد
زمان
چیزی نبود
جز تردید مداوم
که در چشمانم رفت و
برگشت میکرد
«تکهمسُرا»
زمان، در چشمانم
مثل عقربهای مردد، پاندول وار حرکت می کرد
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.
مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد.