شعر سپید «روشناییِ نادیده؛ دانستن در آستانهی رهایی» در فرم فراپدیدارگرایی بیکران، روایت عبور از اطلاعات به سوی بصیرت و معناست. اثری فلسفی و اجتماعی .محمدرضا گلی احمدگورابی

دانستن،
اگر بیبصیرت باشد،
تنها صداییست
در اتاقی بیدر.
در جهانی
که اطلاعات
چون بارانی بیوقفه میبارد،
آنکه میداند
چگونه از دانستههایش
پل بسازد،
به روشنایی نزدیکتر است.
آگاهی،
نه در دانستن،
بلکه در فهمِ مسیرِ دانستههاست.
و رهایی،
نه در فرار،
بلکه در عبور از خود
با نوریست
که از درون میتابد.
ما،
در میان دادهها،
گم نمیشویم
اگر بدانیم
کدام دانسته
دروازهی معناست
و کدام،
فقط سایهایست
بر دیوارِ ذهن.
«تکهمسُرا»
دانستن،
اگر راهی نسازد، فقط دیواریست میان ما و روشنایی.
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد