شعری سپید موجحسی دربارهی خلوت درونی و سکوتی که حرف میزند،محمدرضا گلی احمدگورابی
اتاق
بیصدا بود
اما حرف میزد
دیوار
به خاطرهها
گوش میداد
و پنجره
به گذشته
نگاه میکرد
من
در حال
گم شدم