شعری کوتاه و موجحسی که آغوش مادر را به پناهگاهی امن و جاودانه تشبیه میکند.
بوی نان تازه
از آشپزخانه آمد
و مرا بیدار کرد
مادرم
با دستهای آفتابخورده
پتو را روی شانههایم کشید
خانه
گرم شد