شعر سپید«دندانِ بیخون، تاریخِ بیگرگ»با زبان گرگی که به ناحق متهم به دریدن یوسف شد؛ روایتی از بیعدالتی، هویت تحریفشده، و سکوتی که حقیقت را دفن میکند. و کشف پایانی که کل شعر را بازخوانی میکند.محمدرضا گلی احمدگورابی

«دندانِ بیخون، تاریخِ بیگرگ»
در آن صبحِ بیمکان
که پیراهن،
نه خونآلود،
که خاطرهآلود بود
من،
در سایهی کوهی که نبود
با دهانی که دهان نبود
به آسمانی که آسمان نبود
نگاه میکردم
هیچکس نپرسید
چرا دندانهایم
بوی انکار میدهند
و چرا
چشمهایم
از گریهی استعاره
تار شدهاند
من گرگ نبودم
من واژهای بودم
که در دهانِ تاریخ
بیصرف، بینحو
جویده شد
اما نامم
در حاشیهی متن
با زخمِ یوسف
و ردی از خونِ بیخون
نوشته شد
من دروغ نبودم
من حقیقتِ واژگون بودم
در آینهی بیقابِ روایت
«تکهمسُرا»
من گرگ نبودم
اما تاریخ، دندانهایم را
با جوهرِ تأویل
نوشت
تعریف«تکهمسُرا»
یک قطعه ی کوتاه، مستقل، اما همنوا با یک شعر یا اثر اصلی.مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جملهی شاعرانه که با شعر اصلی همحس است، ولی خودش هم میتواند بهتنهایی بدرخشد