شعر فلسفی، شعر احساسی، شعر تأملبرانگیز، شعر فارسی، شعر |راستی چرا،
راستی چرا؟
آسمان هر روز آبیتر از دیروز است
اما دلها هنوز در سایه زندگی می کنند
راستی چرا؟
گلها لبخند میزنند بیدلیل
و ما دنبال دلیل برای گریه میگردیم
راستی چرا؟
ساعتها عقربه دارند اما نیش نمیزنند
اما کلمات گاهی زخم میگذارند
راستی چرا؟
زمین دور خورشید میگردد
اما ما از هم دورتر میشویم
راستی چرا؟
باران همیشه به خاک میرسد
اما حرفهای ما به دل نمیرسد
راستی چرا؟
آسمان هنوز برای پرواز جا دارد
اما دلها در قفس ماندهاند
راستی چرا؟
ساعتها میچرخند بیوقفه
اما ما از زمان عقب میمانیم
راستی چرا؟
باران همیشه حرف تازهای دارد
اما ما در حرفهای تکراری گم شدهایم
راستی چرا؟
دیوارها سکوت را خوب بلدند
اما آدمها در هیاهو گم میشوند
راستی چرا؟
پلها برای وصل شدن ساخته شدهاند
اما ما روز به روز از هم دورتر میشویم
راستی چرا؟
سایهها همیشه با ما هستند
اما در تاریکی تنها میمانیم
راستی چرا؟
چشمها در آینه خود را میبینند
اما دلها از هم بیخبرند
راستی چرا؟
ما برای شادی بهانه میخواهیم
اما غم بدون دعوت میآید
راستی چرا؟
زمین دور خورشید میچرخد
اما ما هنوز مسیر خود را گم کردهایم
راستی چرا؟
کلمات میتوانند زخم بزنند
اما مرهمی برای درد نمیشوند
