ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

شعر«باغچه‌ی کوچک ما»

شعر«باغچه‌ی کوچک ما»پاسخ به سیب حمید مصدق، شعر عاشقانه، شعر درخت و سیب، شعر نو فارسی محمدرضا گلی احمد گورابی

شعر«باغچه‌ی کوچک ما» محمدرضا گلی احمد گورابی
شعر«باغچه‌ی کوچک ما» محمدرضا گلی احمد گورابی

شعر سیب حمید مصدق و پاسخ

تو به من خندیدی

و نمی‌دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب‌آلود به من کرد نگاه

سیب دندان‌زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سال‌هاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرارکنان

می‌دهد آزارم

و من اندیشه‌کنان غرق در این پندارم

که چرا

باغچه کوچک ما سیب نداشت

حمید مصدق (خرداد ۱۳۴۳)

شعر«باغچه‌ی کوچک ما»این شعر پاسخی است به شعر سیب حمید مصدق توسط محمدرضاگلی احمدگورابی

من درختی هستم

که به تو خندیدم

در دل باغ تمناها

با تنی زخمی از آن لحظه ی دیدارت

با دلی خسته از اندوه عبث

با نگاهی

که هنوز

بر همان سیب

که سرخی به تنش سوخته بود

جا مانده است

سال‌ها پیش

تو چه آرام آرام

در پی طعم لذیذ سیبی

آمدی سویم

و نگاهی که دوصد دلهره ولرزان

موج در موج می زد آن شب

و من از لرزش چشمِ ترِ تو

شاخه‌ام را خم کردم

سوی آن لمس لطیف

سیب را چیدی

وندانستی

دل من ازچه تپید

وتنم لرزید

وقتی آن سیب شکست

باغبان خیره به خاک

تو گذشتی

وصدایت خاموش

و من از پشت غبار لحظه‌

با صدای قدمت

در دل هرشب

تا همیشه ماندم

باغبان رفت

پدر خشم گرفت

و من

از ریشه‌ی خود

سوخته ام آرام آرام

نه کسی پرسید

نه کسی فهمید

که چرا

برگ من افتاد به خاک

هر بهاری که رسید

هر کسی

جز خزانم که ندید

سیب‌هایم همه تلخ‌اند

از همان لحظه ی سخت

و نسیمی که به من می‌وزد از دور

با خودش

بوی دستان لطیفت را

هدیه ای می‌کند هربار

من درختی هستم

با دلی زخمی از عشق

با صدای خش‌خش گام تو در باد

با نگاه باغبان

با سکوت خاک

با شکستن

با گذشتن

با فراموشی

اگرم باز بیآیی سویم

من هنوز

شاخه‌ام را خم خواهم کرد

سوی تو

و اگر باغچه‌مان خشک شده باشد

باز هم

سایه‌ام از عشق تو لبریز است

من درختی هستم

ریشه در خاک

دل‌آشفته‌ی نور

با تنی خسته از تکرار سکوت

با دلی بسته به آن لحظه‌ی ناب

وندانستی

دل من از چه شکست

وهنوز

مانده ام

در همان لحظه‌ی کوتاه عبور

در همان سایه‌ی لبخند قشنگ

در همان بغض نهان پشت غرور

سیب آن شب افتاد

و من از درد شکست

خم گشتم

آهسته

و صدای افتادن

مثل فریادی خاموش

در دل شب

به دلم می‌پیچید

من هنوزم

مانده ام

در همان باغچه‌ی کوچک

با همان خاطره‌ی سرخ

با همان حسرت شیرین

با همان حسرت آن لحظه

اگرم باز ب

یآیی پیشم

همه ی برگ‌هایم را

به سلامت می بخشم

و اگر سیبی نماند

یااگر «باغچه کوچک ما سیب نداشت»

دل خود را

به تو خواهم بخشید

شعر سیب حمید

شعر
۴
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید