ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۸ روز پیش

دوسایه ویک راه ناتمام

شعر دو سایه و یک راه ناتمام ، روایتی عاشقانه و نوستالژیک از رفتن، خاطره و ماندن در جان است؛ با تصاویری از باغ، پنجره، مه و صدای گام‌ها

دوسایه ویک راه ناتمام،محمدرضا گلی احمدگورابی
دوسایه ویک راه ناتمام،محمدرضا گلی احمدگورابی

ای آشنای رفته تویی در هوای من

عطرت نشسته است به باغ صدای من

از روی پله های قدیمی که می روم

هر شب صدای پای تو را هدیه می برم

می‌روید از عبور تو گل روی خاک سرد

من از تو جز نگاه مهربانی ندیده ام

آن خنده‌های گرم تودر گوش خانه ماند

چون عطر و بوی تو بر شانه های باغ

یک عمر می‌گذشت و تو هم‌پای من شدی

در پیچ‌وخم حادثه ای هم‌تبار من

هر شاخه‌ زیر باد که خم گشته ناگهان

انگار شانه‌های تو افتاده یاد من

با رفتنت چه زود زمستان به خانه ریخت

اما نوای گام تو از باغ دل نرفت

گاهی کنار پنجره مه روی شیشه ها چنان

تصویر خنده‌های تو پیداست در نگاه من

از ماجرای عمر همین مانده یادمان

یک خاطره، دو سایه و یک راه ناتمام

ای رفته از کنار من و مانده در وجود

با من بمان، به وسعت یک عمر آرزو

مرگ از تو جز تن خاکی‌ات را نبرده است

تو زنده‌ای به خاطره و ریشه های من،

در جان من،

به شعر های من و این صدای من

شعرعاشقانهشعر پارسیشعرنو
۰
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید