شاعر دراین غزل تلاش کرده است با تلفیق موسیقی روان، تصویرهای لطیف و استعاری، و زبانی نو و تغزلی، یک نمونه خوب از غزل معاصر ارائه دهد.در این غزل با بهرهگیری از ترکیبهای تازه و احساسات عمیق، فضایی عاشقانه و خیالانگیز خلق کرده که هم به سنت وفادار است و هم نوآورانه.

در من کسی شبیه تو آواز میکشد
با زخمههای خاطرهاش ساز میکشد
هر شب به خواب میروم از شوق دیدنت
اما دلم تو را به چه اعجاز میکشد؟
در کوچههای شعر، تویی بیت آخرم
هر مصرع از تو رد شده و باز میکشد
چشمان توست پنجرهی روشن خیال
هر لحظه نور تازه به پرواز میکشد
لبخند توست فصل شکوفایی دلم
با هر نسیم، مرا به آغاز میکشد
در من غروبی از تو طلوعی دوباره است
خورشید عشق را به چه ابراز میکشد؟