ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابیمتولد ۱۳۴۶رشت /
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

«درختی که در خواب مادرم ریشه داشت»

شعری سپید سرشار از تصویرسازی، نمادگرایی و احساسات عمیق، مناسب دوستداران شعر نو و تحلیل ادبی. از محمدرضا گلی احمدگورابی

«درختی که در خواب مادرم ریشه داشت»محمدرضا گلی احمدگورابی
«درختی که در خواب مادرم ریشه داشت»محمدرضا گلی احمدگورابی

درختی

در من نفس می‌کشد

با برگ‌هایی

از خاطرات گمشده

ریشه‌اش در خواب‌های

مادرم پیچیده

و تنه‌اش از واژه‌هایی‌ست

که هرگز گفته نشدند

ابرها ،

از چشمانم عبور می‌کنند

و باران،

زبانِ فراموش‌شده‌ی

من است

در کوچه‌ای

که هیچ‌گاه وجود نداشت

با کفش‌هایی

از جنس رؤیا راه می‌روم

زمان،

پرنده‌ای‌ست که در

قفسِ ذهنم آواز می‌خواند

و هر لحظه،

انحنای تازه‌ای از بودن را می‌سازد

من،

واژه‌ای‌ هستم

که از دهانِ سکوت افتاده

و جهان،

شعری‌ست که خودش را نمی‌فهمد

در آینه،

خودم را نمی‌شناسم

اما لبخندم،

به تمام زبان ها

ترجمه می‌شود

و شعر،

تنها راهِ بازگشت

به چیزی‌ست که هرگز نبود.

«تک‌همسُرا» : «درختی که در خواب مادرم ریشه داشت

باران،

نام مرا از خواب صدا زد

تعریف«تک‌همسُرا»

یک قطعه‌ ی کوتاه، مستقل، اما هم‌نوا با یک شعر یا اثر اصلی.

مثل یک بند، یک تصویر، یا یک جمله‌ی شاعرانه که با شعر اصلی هم‌حس است، ولی خودش هم می‌تواند به‌تنهایی بدرخشد.

شعر نوخواب
۲
۰
محمدرضا گلی احمد گورابی
محمدرضا گلی احمد گورابی
متولد ۱۳۴۶رشت /
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید