در شبِ بیمرزِ جان، آوازِ رؤیا میرسداز دلِ خاموشِ من، آتش به فردا میرسد
چشمِ تو آیینهی رازِ جهانِ بیحجاب
با نگاهت نورِ هستی تا دلِ ما میرسد
این نفس با نامِ تو، جاریست چون رودِ دمان
هر غزل با شوقِ تو، تا موجِ دریا میرسد
سایهات آرامشی از جنسِ سودای بلور
مهرِ تو از آسمان، تا خاک صحرا میرسد
نامِ تو در سینهام، چون مهرِ خورشید است و جان
با طلوعت تازه گشت و تا کجاها می رسد