بزودی میلیونها دانشجو باید تصمیم دشواری بگیرند. صرف این همه پول و زمان همیشه انتخاب سختی بوده اما حالا حتی بیشتر. موسساتی که به ناگهان به فکر افتادهاند تا به دانشجویان پیشنهاد تحصیل آنلاین بدهند؛در حالیکه نه زمان و نه تلاشی برای خوب بودن در این زمینه کردهاند. در واقع چیزی بدون نتیجه و بصیرت را پیشنهاد میدهند.
راه حل دیگر یکسال فاصله است. نه تنها برای دانشجویان، بلکه دانشآموزان و حتی بزرگسالان.
یکسال فاصله اسم خیلی بدی است. بیانگر سالی است که بهطوری هدر رفته و شما را از کارهایی که باید انجام میدادید عقب انداخته است.
اما البته که همه ماجرا این نیست. زندگی کردن چیزی است که انتظار میرود انجام دهیم. مشارکت، یادگیری و پیبردن به اینکه چطور باعث بهتر شدن چیزی شویم. در واقع همه کارهایی که با تبعیت کردن از ما گرفته میشود. نکته اینجاست. این تبعیت کردن است که باعث هدر رفتن زمان میشود.
باید با قصد و انگیزه دربرابر زمان خود متعهد باشیم.
اگر در این مسیر موفق شوید، قدم بزرگی برای شناخت خود و آیندهتان برداشتهاید.
اینکار برای بزرگسالان هزینهبر است. زیرا مسیر شغلی آنها شکل گرفته و رها کردن آن کار دشواری خواهد بود.
اما برای یک دانشجو فعالیت راحتی است. یک فرصت، برای گذشتن از راحتی و پیرویها به سمت یک انتخاب خودخواسته. استفاده درست از پسانداز و بهکار گیری آن در کارهای بعدی.
یک ماه، یک ترم و یا یک سال.فرصتی برای ساخت یک فرصت. برای تاثیرگذاری و برای حرکت به سمت تغییری که همیشه خواستار آن بودهاید.
راه خود را انتخاب کنید، سختترین کار را انجام دهید و به آن متعهد بمانید.
یکسال فاصله، کاری دشوار است. به همین خاطر است که باید آن را مدنظر قرار دهیم.
لینک مرجع: https://seths.blog/2020/06/consider-a-gap-year/