فرهنگ به‌دنبال میان‌بُر است.
قدیمی‌ترین میان‌بر هم: «دوست یا دشمن؟» است.
اگر پاسخ این پرسش را می‌دانستیم، علاوه بر آن‌که زمان بسیاری ذخیره می‌شد، ترس نیز کاهش می‌یافت.
برچسب‌گذاری از تیم، کادر، قبیله یا روستایی که فرد عضوی از آن است فراتر می‌رود. این موضوع به راه‌هایی گسترش پیدا می‌کند که نشان‌دهنده انتخاب ماست. مُد، ورزش‌های حرفه‌ای، حتی تکنولوژی‌هایی که استفاده می‌کنیم یا نوع صحبت کردن‌مان. جستجو برای میان‌برهای ایمن تنها موجب پایان یافتن همان میان‌برها می‌شود.
در ادامه ممکن است خطرناک شود. وقتی شروع به تفکیک افراد از طریق نژاد یا هویت، پیش‌زمینه یا طبقه اجتماعی می‌کنیم، منزلت و جزییات را به‌خاطر میان‌برهای نادرستی که سعی در دسته‌بندی کردن افراد دارند از دست می‌دهیم.
اما در ماجراجویی خود برای یک‌دست ساختن افراد، بسیاری را رها می‌کنیم. ما فرصت تعامل با فردی که توانایی آموزش به ما را دارد از دست می‌دهیم. ما خوش‌بینی را فدای چیزی که به‌نظر امنیت می‌رسد می‌کنیم. همچنین انسانیت را از کسانی که نمی‌توانند ما را در پیدا کردن جایگاهشان یاری کنند می‌گیریم.
لانه کبوتر مختص کبوتر است.
پ. ن: دوره آموزشی جدیدم در لینکدین، این هفته رایگان است.
