مخالفت راه مفیدی است برای درک خواستهها یا نیازهای یک فرد. «شاید آن را خریدم اما رنگ قرمزش را نیاز دارم»؛ شما از این جمله یاد میگیرید که برای این شخص انتخاب رنگ مهم است.
گاهی اوقات ممکن است بتوان بر یک مخالفت غلبه کرد. جمله «یک قرمز در انبار پیدا کردم» مسلما مشکل رنگ را حل میکند.
اگر چنین اتفاقی رخ دهد، یعنی اطلاعات جدید بر مخالفتی که قبلتر وجود داشته غلبه کنند، اغلب یک مخالفت جدید در راه خواهد بود. «مشکل ایمنی که میگفتید بهخاطر آن نگران هستید در این مطالعه بازنگری شده است...». و بعد از آن مخالفتهای دیگر...
اتفاقی که میافتد این است که آن شخص میگوید: «میترسم».
شاید این باشد که «میترسم بگویم علاقهای ندارم». اما احتمالا اینگونه است که «از ناشناسی میترسم و میترسم دوستانم چه فکر میکنند؛ در مورد پول نگرانم...».
دو دلیل وجود دارد که چرا افراد به شما نمیگویند نگران هستند. اول، فرهنگ ما به ما یاد داده است که ترس موجب خجالت است. اما بیشتر به این خاطر است که نگرانیم اگر ترس خود را با یکدیگر به اشتراک بگذاریم شما ما را به پیشروی تشویق کنید. و ما از پیشروی میترسیم.
وقتی با فردی سر و کار داریم که میترسد، وقتی با موضوعی مهم مخالفت میکنند، وسوسه برانگیز است که تصور کنیم شواهدِ بیشتر، تغییر ایجاد میکند. اینکه مخالفتها اهمیت دارند. اما مطالعه بیشترِ اثر، بهداشت عمومی یا عملکرد قرار نیست مخالفت واقعی را حل کند.
پول («بیش از حد گران است») یک مخالفت رایج است اما اغلب دلیل واقعی نیست. قیمت تنها راهی مفید برای پایان دادن به گفتوگو است.
«میترسم» عبارتی است که نمیخواهیم به زبان بیاوریم پس در عوض به دنبال یک مخالفت میگردیم.
چه چیزی منجر به پیشروی میشود؟ یا یک جابهجایی در فرهنگ، تاییدِ همراه که ترس را کاهش میدهد؛ یا بعضی وقتها نگرانی از هیچ کاری نکردن، که ترسِ پیشروی را بیشتر میکند.
لینک مرجع: https://seths.blog/2021/06/when-the-objections-change/