برای زمانی طولانی تمامی شغلها، شغلهای وظیفهای بودند.
کار در کارخانه.
صندوق ورودی (ایمیل) و سپس صندوق پستی.
خط مونتاژ، نگهبان ورودی، آشپز...
ما یاد گرفتیم چگونه برای این شغلها متقاضی استخدام کنیم، آنها را بسنجیم و کار را به گونهای مدیریت کنیم که به سرانجام برسد. با گذشت زمان متوجه شدیم که چگونه وظایف را برونسپاری، مکانیزه و با کمترین میزان ممکن برایشان هزینه پرداخت کنیم.
اما در اقتصادِ ما بسیاری از کارهای جدید و همچنین بهترین کارها، کارهای وظیفه محور نیستند. کارهایی هستند که نیاز به ابتکار عمل دارند. کارهایی که بهجای اختصاص داده شدن، بهدست آورده شدهاند. وظایفی که به راحتی قابل پیشبینی نبوده و با نوع دیگری از کار گروهی رشد میکنند.
این کارها اغلب بسیاری از کارِ وظیفهای نیز در ترکیب با خود دارند که واقعا برای افراد دخیل در آن کار گیجکننده است. زیرا بازگشت به کار وظیفهای احساس امنیت را به ارمغان آورده و استخدام برای چنین وظایفی نیز راحتتر است. اینطور که معلوم است مردم، چگونه کار مبتکرانه انجام دادن را خودآموز یاد گرفته و در زمان آزادشان انجام میدهند.
بسیاری از سازمانها در خلق کردن، راهاندازی و همگام شدن با قدم بعدی بهشدت بد عمل میکنند. در نتیجه با دشواری روبهرو شده و در نهایت به یاهو تبدیل میشوند.
قدم اول: شرایط کاری را اعلام کنید. سپس استخدام کرده، سنجش به عمل آورده و بهطور مناسب پاداش دهید.