این به هیچوجه آن راهی نیست که ما از طریق آن جهان را تجربه میکنیم.
واقعیت هایی که با تکرار و تداوم داشتن تبدیل به واقعیت شدهاند.
زمانیکه دانش خود، از وقایع منطقی را با یکدیگر به اشتراک گذاشتیم، میتوانیم بدون شک و تردید براساس آنها قدم برداریم؛ بدون توجه با اینکه چه گروهی موافق و یا مخالف است. بایکدیگر کار کرده، جاده ها و پل ها را ساخته و بیماری ها را درمان کنیم.
اما حقیقت این است که زندگی ما با براساس حقایق فرهنگی پیش میرود. برای همین است که لباس عروس ها سفید است، یا مغزیجات ارزش غذایی ندارند. نمیشود گفت این عُرف ها بد هستند؛ اما خوب است به این موضوع آگاه باشیم که هر از چندگاهی توسط افراد بلندمرتبه تغییر میکنند.
واقعیت های فرهنگی و غیرفرهنگی عموما باهم در تضادند. برای مثال شاید تصمیمات یک نژاد و فرهنگ برای اقوام دیگر قابل درک نباشد.
با قدرت گرفتن رسانه ها، این تضاد و اختلاف بین فرهنگ های گوناگون بیشتر از پیش شده است.
اما دسته دیگری از واقعیت ها وجود دارد که به صورت همگانی به اشتراک گذاشته نمیشوند. به گروهی از افراد که از این قوانین تبعیت میکنند اصطلاحا نابغه گفته میشود. همان کسانی که قبل از بقیه واقعیت ها را دیده و مورد تمسخر قرار میگیرند. و درنهایت ستایش میشوند.
و دسته آخر کسانی که پیرو قواعد فرهنگی متفاوتی نسبت به سایرین هستند. مانند شعرا.
چالش امروز ما، میان افرادی هست که خودشان را در رده بالاتری از نظر فرهنگی نسبت به بقیه دیده و کسانیکه معتقدند، فرهنگ فاقد اهمیت است. ولی فرهنگ مهم است؛ این فرهنگ است که از ما انسان ساخته و به ما معنی میدهد.
این دو دسته کاملا متفاوتند ولی ما به هردو آنها نیاز داریم.
